Secties binnen deze pagina:

Zenuwpijn

Het tintelt, brandt en steekt, zelfs een onschuldige aanraking kan forse pijnaanvallen veroorzaken. Zenuwpijn bezwaard het functioneren van de betrokkenen (sociaal en op het werk) behoorlijk. Ook omdat het soms moeilijk is om de juiste diagnose te stellen. Rond 8% van de Europese bevolking lijdt onder neuropathische pijnklachten, waarbij 5% van de betrokkenen een zware vorm heeft.

Wat is zenuwpijn?

Zenuwpijn, ook wel ‘neuropathische pijn’ genoemd, ontstaat in tegenstelling tot andere pijnklachten door beschadiging van een zenuw zelf. Een zenuw wordt perifeer (buiten het ruggenmerg en de hersenen) of centraal op het niveau van het ruggenmerg of de hersenen beschadigd.

Diagnose van zenuwpijn

Anamnese:

Het belangrijkste hulpmiddel is de beschrijving van de pijnklachten door de patiënt zelf. De pijnklachten zijn gelokaliseerd in het verzorgingsgebied van de beschadigde zenuw(en). Een lichte aanraking van dit gebied provoceert pijnklachten (Allodynie). Het is ook mogelijk dat de pijnklachten zonder beweging of aanraking in vorm van een spontane pijnaanval ontstaan en een brandend karakter hebben. Ook doofheid, tintelingen en jeuk in dit gebied komen regelmatig voor. Daarom is het belangrijk de pijn-vragenlijst al voor het intakegesprek zorgvuldig in te vullen.

Lichamelijk onderzoek

Beeldvorming:

Pijnklachten zijn principieel niet zichtbaar. Met Röntgen, echo, MRI of andere beeldgevende onderzoeken maken we mogelijke oorzaken voor de pijnklachten, zoals een tumor, rughernia of een CVA, zichtbaar. Maar deze zichtbare veranderingen zijn niet bewijzend voor de pijnklachten. Zo heeft bijvoorbeeld niet elke patiënt met een bekende hernia of CVA ook pijnklachten.

Neurofysiologisch onderzoek (indien nodig, bv EMG)
Laboratoriumonderzoek (zeer zelden nodig, bijvoorbeeld in geval van infecties of stofwisselingsziektes)

Mogelijke vormen van zenuwpijn

Zenuwwortel pijn

Bijvoorbeeld door een rughernia.

Perifere zenuwpijn door een zenuwbeknelling

Bijvoorbeeld carpaal tunnelsyndroom, suprascapularis syndroom, meralgia paresthetica en piriformis syndroom.

Polineuropathie

Dit is een aandoening van meerdere (poli = veel of meerdere) zenuwen in armen en benen. Mogelijke oorzaken zijn een stofwisselingsziekte (o.a. diabetes mellitus, een aandoening van de schildklier of de nieren), tekort of overmaat aan Vitamine B, een intoxicatie met alcohol, chemotherapie bij kanker, infectie zoals borreliose of HIV, auto-immuunziekte met reactie tegen de cellen van het eigen lichaam.

Posttraumatische neuralgie

Bijvoorbeeld door een ongeluk of operatie.

Gordelroos

Infectie met herpes zoster virus.

Fantoompijn

Fantoompijn na amputatie of bij partiële/volledige dwarslaesie

Zenuwpijn bij kanker

Door directie interactie van de tumor met de zenuwen of door zenuwbeschadiging door radio- en chemotherapie.

Centrale pijn na een CVA

Centrale pijn na een laesie van het ruggenmerg (bij voorbeeld door een vernauwing van het ruggenmergkanaal)

Centrale pijn bij Multipele Sclerose

Behandeling van zenuwpijn

De behandeling van zenuwpijn is - indien er geen operatieve mogelijkheden bestaan om de druk op de zenuw te verminderen - moeilijk. Een volledige pijnvrijheid is meestal niet mogelijk.

Realistische behandelingsdoelen zijn:

Pijnvermindering rond 30-50%
Verbetering van de slaapkwaliteit
Verbetering van de levenskwaliteit
Het bewaren van sociale activiteiten en relaties
Het bewaren van arbeidsgeschiktheid

De behandeling van neuropathische pijnklachten is maatwerk en houdt rekening met de individuele situatie van de patiënt.

Typische behandelstrategieën zijn:

Lokaal:

Zalven
TENS

Systemisch:

Medicatie in de vorm van tabletten of infuus

Interventioneel:

Zenuwblokkade
Infiltraties
Elektrische zenuwstimulatie
Spinal cord stimulation
Sympathicusblokkaden